Lingua latina

lingua innu-eurupea dâ famigghia itàlica
abbiccidariu St'artìculu è scrittu n sicilianu standard, si stai circannu l'artìculu scrittu n calabbrisi di Parmi (RC), vidi Lingua latina.


Lu latinu è la lingua usata a Roma ntra lu sèculu VIII a.C. e lu mediu evu. Cu l'espansioni di lu mperu rumanu, lu latinu fu parratu nta tutta l'Europa, lu Mediu Orienti e l'Africa du Nord. Ccâ fini di lu mperu rumanu, lu latinu fu a matri di li lingui neolatini, e in particulari dô talianu, dû francisi, dû spagnolu, dû portughisi, dû rumenu, dû sicilianu, e nfluinzò puru lingui anglosassoni comu lu tidiscu e lu ngrisi, ca ancora oi cuntèninu tanti palori di orìggini latina.

Ìndici

Littiratura latinaCancia

Diffusioni e storiaCancia

Lu Latinu s'ha diffunnutu 'nta lu modu cchiù semplici di tutti, li pirsuni chi lu parravanu cunquistaru tirritoria nti tuttu lu bacinu dû meditirraniu e nti l'Europa uccidintali e sittintriunali.

Latinu e RiliggiuniCancia

(di continuari)

Viditi puru:Cancia