"Storia dâ Calabbria (èbbica nurmanna)" : Diffirenzi ntrê virsioni

nuddu riassuntu dû canciamentu
Nuddu riassuntu dû canciamentu
Nuddu riassuntu dû canciamentu
Ntâ mentri chi Robbertu divintava unu dî capi cchiù putenti di tutta l'[[Italia]] dû sud, sò frati [[Ruggeru I di Sicilia|Ruggeru]] agghicau puru iddu dâ Nurmannìa, e s'apprisintau nti sò frati Robbertu, chi lu n'carricau di cuntinuari la cunquista dâ Calàbbria ggià â fini dû [[1057]]. Robbertu e Ruggeru nu èvanu sempri d'accordu e accussì ntô [[1058]] pi na quistioni di sòrdi, pruvinenti dî cunquisti calabbrisi, Ruggeru si sciarriau cu Robbertu e s'abbicinau a n'àutru sò frati, [[Gugghiermu, cunti dû principatu]], chi lu aiutau a 'nstallari pi cuntu sòu nti nu casteddu a [[Scalèa]].
 
Li vicènni pulìtichi chi si àppiru ntô [[1059]], e n particulari lu cunciliu di Melfi, unni lu papa [[Nicola II]] dèsi lu titulu di duca di Pugghia, di Calàbbria e di Sicilia a Robbertu lu Guiscardu, foru tali chi Ruggeru appi a vèniri a patti cu sò frati. Â fini dû [[1059]] l'esercitu nurmannu cuminzau a libbiràrisi di l'ùrtimi cità calabbrisi 'n cui c'èra ancora na rapprisintanza bizzantina: la cità di [[Cariati (CS)|Cariati]] risistìu na para di misi, e [[Rossanu]] e [[Giraci]] foru cunquistati prima dû vèrnu. Ristava la capitali, [[Reggiu Calàbbria|Reggiu]] chi fu cunquistata quarchi misi doppu. Ntâ stati dû [[1060]], l'ùrtima navi càrrica dî rapprisintati bizzantini chi si pòttiru rifuggiari pi quarchi misi a [[Scilla]] partìu pi [[Costantinòpuli]] mittennu fini pi sempri â prisenta bizzantina ntâ riggiuni.
 
==Bibbliografìa==